Onbewust leggen we onszelf een bepaald leeftempo op. Vaak gebeurt dit al direct bij de start van de dag, wanneer we onze ogen opendoen. We staan op, nemen een douche, kleden ons aan, ontbijten en gaan op weg naar het werk. Tijdens dit dagelijkse ritueel gaan onze gedachten al snel naar de drukte op de weg of op het perron, werkoverleggen en de tijdsdruk om uit werk de kinderen op te halen, te eten, om als het lukt nog even een uurtje te kunnen sporten. Rond een uur of 9 ’s avonds ploffen we vermoeid neer op de bank om nog even te ontspannen voor het slapengaan. Herkenbaar? Waarschijnlijk mis je nog een belangrijke factor: je gevoel. Iets wat je soms flink in de weg kan zitten..

Wanneer je last hebt van stress zul je hoogstwaarschijnlijk een te kort hebben (gehad) aan stilte-/oplaadmomenten. Dat is niet zo gek als je kijkt naar de manier van leven in onze drukke maatschappij. Waar we ons vroeger nog weleens verveelden, kunnen we onszelf nu op ieder moment bezighouden. Of we worden bezig gehouden door alle prikkels om ons heen. Rust en stilte zijn daardoor steeds lastiger te vinden en je doet jezelf een groot plezier om hier bewust van te worden. Daarbij komt de sociale druk om allesbehalve ‘zweverig’ te zijn. Zweverige types worden geassocieerd met idealistische hippies die alle gebeurtenissen in het leven bewust en met positiviteit ervaren en mediteren gebruiken om contact te maken met de spirituele wereld. Vroeger werd dit hekserij genoemd en was het zelfs strafbaar om op een alternatieve wijze te leven. Nog altijd worden meditaties gezien als iets zweverigs en dat blijkt ook wanneer je naar de groep kijkt die deze stressverlagende methode toepast in het dagelijks bestaan. Vaak zie je dat iemand er pas voor openstaat wanneer stressklachten en/of burn-out klachten zich voordoen. Zonde! Dit is voor mij dan ook de reden geweest om de blog ‘Een burn-out is een kans! te schrijven. We zijn opgegroeid met het idee dat mediteren (simpelweg concentreren op je ademhaling) ‘gek’ is. Het grootste deel van de bevolking doet het namelijk niet en dus is dat ‘anders’. Door anders te zijn/doen dan anderen zet je jezelf in de schijnwerpers en dat vinden we eng. Tegelijkertijd neemt het aantal mensen die kampen met een depressie of burn-out nog altijd toe. Misschien is ‘anders’ zo gek nog niet…

Hoe komt het dat we pas leren als we zijn gevallen?
Ik maak nu een klein zijsprongetje om je uit te leggen waarom we vooral niet willen zijn wat de mensen om ons heen als ‘gek’, ‘raar’ of ‘anders’ bestempelen. Pas wanneer we niet anders kunnen, gaan we leren van onze fouten. Dit heeft een hele simpele reden: angst om te falen.
Toen we vroeger leerden lopen zijn we honderden keren gevallen. We werden echter aangemoedigd om het te blijven proberen en na elke nieuwe poging tot lopen, werden we met luid applaus door onze ouders, buren, vrienden, oma’s, opa’s en de rest van de familie aangemoedigd. Ditzelfde ritueel herhaalde zich toen we leerden fietsen. Alhoewel onze ellebogen, knieën en handen onder de schaafwonden en pleisters zaten werden we aangemoedigd om door te gaan. Ooit zou het ons lukken! Dit is een geweldig mooi gegeven: doorgaan als iets niet in één keer lukt. Het is ook best logisch dat als je iets voor de eerste keer doet dat het dan niet direct lukt. Iets met ‘trial-and-error’ en ‘learning-by-doing’. 😉

Doorgaan wanneer iets niet lukt. Prachtig dat we dat van kleins af aan al meekrijgen. Tot we naar school gaan. Daar werden we ‘gestraft’ voor onze fouten. Daarbij komt het feit dat het grootste gedeelte van de klas wél mee kan komen en dus overgaan naar de volgende klas. Kun je niet meekomen, dan zet je jezelf buiten de groep en krijg je de eerste keer te horen dat je hebt gefaald en daar wordt je direct, én in het openbaar, voor gestraft. Gevolg: je moet het jaar overdoen. Het verlangen om bij een groep te horen wordt hiermee gecreëerd en in mijn ogen direct de basis van veel ellende. We doen er alles aan om bij de groep te horen; we negeren ons eigen gevoel en beginnen het leven te leven dat de buitenwereld van ons verwacht. En daar komen we vaak pas te laat achter. Hallo overspannenheid, hallo burn-out.

Even terug naar het begin. In onze huidige maatschappij maakt ons brein overuren. Onze agenda’s zitten vol, de dagen zijn gevuld en ondertussen proberen we nog ruimte te creëren voor onszelf. Leven in het hier en nu wordt haast onmogelijk gemaakt, terwijl dat tegenwoordig juist de manier lijkt om te overleven.
Onlangs kwam er een onderzoek naar buiten waarin 87% (!) procent van de Nederlandse bevolking aangaf last te hebben van stress. Hoe zit dat met jou? En wat doe jij om (extreme) stressklachten te voorkomen? Doe je al ‘anders’, luister je wel eens naar de stilte in jezelf of vind je het maar onzin en te zweverig?

Onderaan deze blog heb ik een aantal vragen gezet die je jezelf kunt stellen. Probeer er eerlijk antwoord op te geven, zodat je een goed beeld hebt van waar jij staat. Mijn doel is tenslotte om iedereen te laten dansen door het leven i.p.v. bedolven te worden onder stress. Ik hoop oprecht dat jij je goed en gelukkig voelt, maar weet ook dat dat niet altijd makkelijk is. Af en toe een mindere dag is menselijk en hebben we allemaal wel eens maar het mag niet zo zijn dat de zon altijd maar moet schijnen om die lach op je gezicht te toveren.

Deze blog eindig ik met 2 opdrachten en een aantal vragen voor zelfinzicht. Gun jezelf (en je omgeving ;-)) een groot plezier en neem eventjes de tijd om het door te nemen en het te proberen.

Oefening 1. De stilte opzoeken – thuis
Wist jij van jezelf dat er stilte in jezelf is te vinden?
Om je te helpen daag ik je uit om het volgende te doen:

* Lees onderstaande stappen goed door voordat je begint
* Zet een timer op 3 minuten
* Ga rustig en ontspannen zitten of liggen
* Adem rustig in en uit
Let op: Bij het uitademen blaas je alle lucht uit zover je kunt. Wacht 2 seconden met inademen.
* Probeer een plek in je lichaam te vinden waar het rustig is en breng je volledig aandacht hierop
* Voel dat bij elke ademhaling de stilte groter wordt
* Probeer te visualiseren of te voelen dat de onrust in je lichaam via je uitademing verlaat
* Herhaal bovenstaande stappen totdat de timer afgaat

Deze oefening kun je het beste doen in een omgeving waar het stil is of met rustige muziek. Ikzelf geef de voorkeur aan muziek waarin niet gezongen wordt, omdat stemmen mij afleiden. Ook geef ik de voorkeur om deze oefening met mijn ogen dicht te doen. Sommigen vinden het zelfs prettig om in een donkere ruimte te gaan zitten of liggen. Je voelt zelf het beste wat jij prettig vindt.

Oefening 2. De stilte opzoeken – onderweg
Ook wanneer je onderweg bent kun je even tot jezelf komen. Bijvoorbeeld wanneer je wacht op een trein, op het schoolplein, in de rij bij de kassa of tijdens een drukke werkdag op de wc. Dat klinkt nu misschien nog raar, maar geloof mij, het helpt echt! Om deze oefening eigen te maken adviseer ik je om deze oefening zowel een keer zittend als staand uit te voeren. Op die manier leer je jezelf aan om het in verschillende situaties toe te passen.

* Haal in 5 seconden diep adem via je neus en houd 3 tellen vast
* Adem in 5 seconden diep uit via je mond en houd 3 tellen vast
* Herhaal dit 15 tot 30 keer.
Sommigen vinden het fijn om het een aantal minuten te herhalen, maar dit is voor ieder persoon verschillend. Doe wat voor jou prettig voelt.

Vragen voor zelfinzicht
* Heb jij weleens last van stress?
* Van welke stress heb jij het meeste last?
* Hoe erg is die last? Hoe groot is de invloed op jou?
* Wat zou jou kunnen helpen om beter met stress om te gaan of het zelfs te voorkomen?
* Hoe zal het met jou gaan als je de komende 10 jaar doorgaat met het leven dat je nu doet?

Bedankt voor het lezen van deze blog! Ik hoop dat het jou een stukje bewuster en gelukkiger heeft gemaakt.

Jouw lifestyle coach,
Michiel

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *